May malaking parte sa buhay ko si M. Kaya pag nalulungkot siya, nalulungkot din ako. Nalulungkot ako pag sinasabi niyang “konti na lang, papakamatay na talaga ako”. Alam ko namang biro lang ‘yun. Aha. Pero ewan, ngayon ko lang kasi narinig sa kaniya ‘yun mula nang ma-stress siya sa OJT. Napapaisip ako na bakit sa talino niyang ‘yun kami pang huling nagpass ng resume ang natawag sa Abs 46. Napapaisip ako na sa galing niyang ‘yun bakit hindi rin siya natawag sa PAL gaya ni Cha?

Pero kaninang umaga, shinare ko kay Mama ‘yung pinproblema ni M. Nainspire ako sa mga sinabi sa’kin ni Mama. Oo nga naman. Baka nga. Or talagang may plano si God sa kaniya na mas maganda. Siguro sinusubukan nga lang siya ni God sa patience niya. Dinidirect lang siya ni God sa path na bagay siya. Minsan siguro kailangan nating isipin ‘yung nakasulat sa Ecclesiastes 3:1. Dahil malay natin ‘di ba? Kung saan tayo ilalagay ni Lord mas magugustuhan natin at mas matututo tayo dun. 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s