Kanina nilapitan ako ni Pao. Tinanong niya kung anong nangyari tungkol dun sa “nakaw” story nung nag o-ojt kami. Sabi niya nabanggit lang daw ni Ate Trish sa kaniya ‘yun dahil nakwento ni Ina sa kaniya. Nanahimik pa ako bago ako sumagot sa kaniya. Hanggang sa kinwento ko sa kaniya kaso maiksi lang. Sinummarize ko ba. Nag iba ang expression ng mukha niya, para bang nainis. At sinabi niyang, “Masiyado kang mabait! Why didn’t you fight?!” Napabugtong-hininga na lang ako pagkatapos sabi niya, “Sana des, inaway mo sila. Pinaglaban mo. Sa susunod na may gumanyan sa’yo, please tell me. Tell me ha!!” Tapos napangiti na lang ako.

 

Well, bakit ko ‘to kinwento? Kasi natouch ako. Natouch ako dahil naramdaman kong ayaw ni Pao ang nangyari sa’kin dun at hindi niya nagustuhan na tinrato ako nang hindi maganda at pinaghinalaan/bintangan ako sa hindi ko gawa. Hindi kami ganun ka-close ni Pao, tama lang. ‘Yung tipong sa tuwing makikita niya ako, lagi niyang hinahawakan ang kamay ko, kinakawayan at kinakausap. Natuwa ako dahil nakita kong concern siya sa’kin. Natuwa ako kasi nakita ko na may tiwala siya sa’kin na hindi ko kayang gawin ‘yun. Na kahit hindi kami magkadikit alam niyang wala akong balak gumawa ng masama sa kapwa ko. Hanggang ngayon nabibilib pa rin ako. Wala akong masabi sa ugali niya. Ang bait. Masasabi ko talagang hindi lahat ng hindi straight e pangit ang ugali.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s